Jak różni się psychika mężczyzn od psychiki kobiety. Część 2

0
21
różnice między mózgiem kobiety a mężczyzny

Mamo, mamo mogę lalkę… Nie jesteś chłopcem – przypisywanie ról społecznych

Pisałam już o biologicznych różnicach między mężczyzną, a kobietą. Opisałam, co sprawia, że jesteśmy tak odmienni. Jednak nie tylko natura warunkuje to jacy jesteśmy. Ogromny wpływ na to ma środowisko, w jakim dorastamy, a także sposób wychowania, który obrali nasi opiekunowie.

Już od dnia, w którym okazuje się, że kobieta jest w ciąży, a lekarz jest w stanie określić płeć dziecka, zaczynają się wielkie przygotowania. Oczywiście klasycznie kupowane jest łóżeczko, wózek, wanienki i nosidełka. Niezależnie od tego czy para spodziewa się chłopca czy też dziewczynki, lista rzeczy do kupienia jest identyczna. Istnieje tylko mała różnica: kolorystyka i wzornictwo. Dziewczynką na potęgę kupuje się śpiochy w różowym kolorze, a kołderki w kwiatki i motylki. Natomiast w przypadku chłopca dominuje kolor niebieski i wszędobylskie samochody.

Pogłębianie różnic

Rodzice, być może nieświadomie, starają się wpisać swoje dzieci w role społeczne. Pomimo, że noworodki są zbliżonej wagi i wielkości to i tak o dziewczynkach mówi się, że są malutkie, słodkie i śliczne. Chłopcy natomiast są opisywani, jako duzi i silni. Dlaczego tak jest? Bo właśnie takich cech oczekuje społeczeństwo od przedstawicieli poszczególnej płci.

Inne sposoby kształtowania różnic pomiędzy kobietami i mężczyznami

Zasadnicze różnice można dostrzec już w strojach, w które ubierane są dzieci obu płci. Poza kolorami, łatwo dostrzec inną formę ubioru. Dzieci płci żeńskiej zwykle strojone są w sukienki, dla chłopców wybiera się raczej spodnie i bluzy.

Odmienne są również oczekiwania wobec zachowań. Pozytywnie wzmacniane są te, które społeczeństwu najbardziej pasują do przedstawiciela konkretnej płci.

U dziewczyn chwalone są przejawy empatii, opiekuńczości i wrażliwości. Zwykle oczekiwania wobec nich są większe. To dziewczynki są delikatniejsze, więc nie mogą być dłużej na dworze. Dziewczynki się lepiej uczą, więc zaskoczeniem jest jedynka ze sprawdzianu. Są łagodne, jak łanie, więc szokuje ich awanturnicza scena.

Chłopcy mają być silni i dominujący. Ogólnie akceptowalne jest, że chłopcy się biją przy sprzeczkach. Często słyszałam zdania rodziców: „przecież dobrze, że umie się bronić”. Oczekiwania nauczycieli wobec wyników w nauce też są mniejsze niż wobec dziewczyn. Bardziej negowane będzie, gdy jakiś młody mężczyzna zacznie czytać poezję niż jeżeli rozwali koledze nos.

Pozycja zawodowa

Znaczące różnice można również dostrzec w sferze zawodowej. W dużych firmach, a w szczególności w molochach, jakimi są korporacje, wyraźnie widać, że czym wyższa pozycja w hierarchii firmy, tym więcej mężczyzn je zajmuje. To mężczyźni są uznani za tych, którzy potrafią twardą ręką trzymać władze. Tendencja ta powoli ulega zmianie. Jednak patrząc na inne zawody, wciąż dziwi kobieta za kierownicą samochodu ciężarowego czy też prowadząca tramwaj.

Role społeczne-eksperyment w  Nowej Gwinei

Antropolog Margaret Mead przeprowadziła znaczące obserwacje w plemionach w Nowej Gwinei. Jej grupy badawcze stanowiły trzy różne plemiona: plemię Arapesh, plemię Mundugumor, plemię Chambri.

Członkowie pierwszego plemienia (Arapesh) wykazywali życzliwy, niezwykle czuły styl bycia. Takim zachowaniem charakteryzowały się zarówno kobiety, jak i mężczyźni.

W kolejnym plemieniu (Mundugumor) obie płcie charakteryzowały się asertywnością i wręcz agresją.

Natomiast w trzecim plemieniu (Chambri) mężczyźni oddawali się głównie zajęciom twórczym i w ten sposób spędzali czas. Natomiast to kobiety stanowiły decydujące ogniwo całej społeczności – decydując o ekonomii i nadzorując działania innych członków plemienia.

Jak widać powyżej – nie wszystko warunkuje biologia. Wiele zależy od tego, gdzie się urodziliśmy i w jakim środowisku przyszło nam dorastać.

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments